بهانه جويى را بر شما بسته است زيرا « آيات و دلائل روشن از طرف پروردگار براى شما آمد ، آميخته با هدايت الهى و رحمت پروردگار » ( * ( فَقَدْ جاءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَهُدىً وَرَحْمَةٌ ) * ) . جالب اينكه به جاى تعبير به كتاب آسمانى ، تعبير به « بينه » شده است ، اشاره به اينكه اين كتاب آسمانى از هر نظر روشن و روشنگر و آميخته با دلائل قاطع است . « با اين حال آيا كسى ستمكارتر از آنها كه تكذيب آيات خدا مىكنند و از آن اعراض مىنمايند پيدا مىشود ؟ » ( * ( فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِآياتِ اللَّه وَصَدَفَ عَنْها ) * ) « صدف » از ماده « صدف » ( بر وزن حذف ) به معنى اعراض كردن شديد و بدون تفكر از چيزى است ، اشاره به اينكه آنها نه تنها از آيات خدا روى گردانيدند بلكه با شدت از آن فاصله گرفتند ، بدون اينكه درباره آن كمترين فكر و انديشه اى به كار برند . گاهى اين كلمه به معنى جلوگيرى كردن و ممانعت ديگران نيز آمده است . در پايان آيه ، مجازات دردناك اين گونه افراد لجوج و بىفكرى كه مطالعه نكرده حقايق را به شدت انكار مىكنند و از آن مىگريزند حتى سد راه ديگران مىشوند ، در يك جمله كوتاه و رسا بيان كرده مىگويد : « به زودى كسانى را كه از آيات ما روى مىگردانند ، گرفتار مجازاتهاى شديد خواهيم كرد ، و اين به خاطر همان اعراض بىرويه و بىدليل آنها است » ( * ( سَنَجْزِي الَّذِينَ يَصْدِفُونَ عَنْ آياتِنا سُوءَ الْعَذابِ بِما كانُوا يَصْدِفُونَ ) * ) « * ( سُوءَ الْعَذابِ ) * » اگر چه به معنى « مجازات بد » است ، ولى چون مجازات بد ، مجازاتى است كه در نوع خود شديد و فوق العاده دردناك باشد ، بسيارى از مفسران آن را به « مجازات شديد » تفسير كرده‌اند .